بلاغت چیست؟ در تعریف بلاغت گفته­اند، متناسب بودن سخن فصیح با مقتضای حال است، یعنی رعایت کردن وضع شنونده و یا خواننده از جهت میزان فهم و مقدار اطلاع وی، و نیز رعایت موقعیت زمان و مکان و دیگر خصوصیت­ها که موجب شود سخن یا نوشته، در شنونده و یا خواننده اثری مطلوب بجا نهد. به تعبیر کوتاه­تر بلیغ کسی است که هنگام لزوم مفصل سخن بگوید و در جایی که لازم نیست، کوتاه و موجز سخن بگوید.

آنچه سخنان امام علی (ع) را تا بدان درجه بالا برده که گویند برتر از سخن آفریده و فروتر از گفته آفریننده است، نشانی است که از کلام پروردگار در گفتار امام علی (ع) می­بینیم.