سخنان حکمت آموز از حضرت علی (ع)
آفریده را فرمان بردن نشاید آنجا که نافرمانی آفریننده لازم آید (حکمت 165).
آن که حق کسی را گزارد که حقش را به جا نیاورد، به بندگی او اعتراف کرده است (حکمت 164). زیرا بندگی فروتنی بی چشمداشت مزد است.
فقر بزرگتر از مرگ است (حکمت 163).
آن که راز خود را نهان داشت، اختیار را به دست خویش گذاشت (حکمت 162).
هر که خودرأی گردید به هلاکت رسید، و هر که با مردمان مشورت کرد خود را در خرد آنان شریک ساخت (حکمت 161).
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۷/۱۰ ساعت ۶:۷ ق.ظ توسط حسین ضیا
|