۳1.      با وفاترین مردم بود.

۳۲.      بر سوء ادب دیگران صبر می کرد.

۳3.      پاسی از شب را به عبادت می پرداخت.

۳4.      نسبت به مؤمنین اهل تواضع بود.

۳۵.      با صبر و استقامت و دارای اخلاص بود.

۳6.      آیات الهی را دائماً تلاوت می کرد.

۳7.      مردم را دائماً به تزکیه، تعلیم و تقوا دعوت می کرد.

۳۸.      تلاش می کرد مردم را از ظلم و جهل و شرک نجات دهد.

۳9.      همواره دیگران را به تشکیل خانواده تشویق می کرد.

۴۰.      از انسانهای خشن و بی عاطفه رنج می برد.