۹1.      به ذکر الهی بسیار مشغول بود.

۹۲.      راستگوترین مردم بود.

۹3.      هر چه داشت در راه خدا می بخشید، فقط به اندازه مایحتاج سال خود نگهداری می کرد.

۹4.      نسبت به فامیل صله رحم می کرد.

۹۵.      عذر مقصرترین را می پذیرفت.

۹6.      در خوراک و لباس با زیردستانش یکسان بود.

۹7.      لحظه ای وقت خود را تلف نمی کرد.

۹۸.      نسبت به فرهیختگان عنایت داشت.

۹9.      نه کسی را به خاطر فقرش تحقیر می کرد و نه کسی را به خاطر قدرتش تکریم می کرد.

۱۰۰.    موعظه اش جدی بود.