۱۱1.      شارب و ناخن خود را کوتاه و آن را دفن می کرد.

۱۱2.      بعد از طلوع خورشید برای کار از خانه خارج می شد.

۱۱۳.      برای سفر، روز پنجشنبه را انتخاب می کرد.

۱۱4.      در سفر، مسواک خود را همراه داشت.

۱۱5.      وارد هر منزلگاهی در سفر می شد، 2 رکعت نماز می خواند.

۱۱۶.      برای روز جمعه لباس مخصوص داشت.

۱۱۷.      انگشتر در دست راست می گذاشت.

۱۱8.      لباس را از سمت راست می پوشید و از سمت چپ از بدنش خارج می کرد.

۱۱9.      از خواب که بر می خواست برای خدا سجده می کرد.

۱۲۰.      برای نوزادان روز هفتم تولد عقیقه می کرد و به مقدار وزن موی نوزاد نقره به فقرا می داد.