۱۲1.      هنگام خوردن آب و غذا بسم الله و الحمدلله می گفت.

۱۲2.      در سفره دست خود را به اطراف دراز نمی کرد.

۱۲۳.      محبوب ترین سفره را سفره ای می دانست که دست های زیادی به طرف آن دراز می شود.

۱۲4.      اگر در سفره خرما بود، غذای خود را با خرما آغاز می کرد.

۱۲5.      بین هر دو لقمه خدا را شکر می کرد.

۱۲6.      بعد از غذا خوردن خلال می کرد.

۱۲۷.      از خوردن غذای داغ پرهیز می کرد.

۱۲8.      قبل از ملاقات با مردم سیر و پیاز میل نمی کرد.

۱۲9.      به تنهایی غذا نمی خورد (دیگران را میهمان می کرد).

۱۳۰.      بسیار میهمان نواز بود.