آیات انتهایی سوره زمر (آیات 75-73) مربوط به ورود متقین (پرهیزگاران) به بهشت است. همان طور که در آیه 72 اشاره شد جایگاه تکبرکنندگان جهنم است، در آیه 73 نیز بهشت جایگاه افرادی است که تقوای الهی پیشه کرده و با خدا باوری و باور به معاد خود را از گناهان حفظ نموده و در سعادت و بهشت جاویدان را به روی خود گشودند. پس می توان این گونه بیان نمود که راه ورود به بهشت پرهیزگاری است. کلمه «زُمَر» به معنی دسته دسته می باشد و در آیه ذکر شده سخن از تقوا پیشگانی است که به دلیل پرهیزگاریشان در دنیا فوج فوج به بهشت وارد می شوند. نگهبانان بهشت هنگام ورود پرهیزگاران به بهشت به آنها سلام می کنند. در آیه 74 به ستایش خداوند توسط متقین وارد شده به بهشت اشاره شده است. یکی از نعمت ها و امتیازات بهشتی حق انتخاب محل سکونت است، و این اجر و پاداش افرادی است که عمل نیک انجام داده اند. همان طور که اشاره شد این آیات به آثار اخروی تقوا اشاره دارد که از مهمترین آنها می توان به ورود به بهشت و در مرتبه ای بالاتر به قرب و رضای الهی اشاره نمود که این ثمره خدا باوری و به تبع آن پرهیز متقین از آنچه خدا آنها را از آن منع کرده می باشد. در آیه پایانی این سوره به فرشتگانی اشاره شده است که گرداگرد عرش الهی در حال حمد و تسبیح خداوندی هستند که آفریننده بهشت و جهنم و جهانیان است. از آیه پایانی هم می توان این استنباط را داشت که فرشتگان و بهشتیان حتی پس از قیامت هم به حمد پروردگار مشغولند و این ستایش توسط بهشتیان به خاطر الطاف الهی در دنیا و آخرت است.