اعمال روز اول رجب

روز اول رجب: روز شریفی است و در آن چند عمل است.

اول روزه گرفتن. روایت شده که حضرت نوح (ع) در این روز سوار کشتی شد و امر فرمود کسانی را که با او بودند روزه بدارند و هر که این روز را روزه بدارد اتش جهنم یکسال راه از او دور می شود.

دوم غسل کند.

سوم امام حسین (ع) را زیارت کند. شیخ روایت کرده از بشیر دهّان از امام جعفر صادق (ع) که فرمود هر که زیارت کند حسین بن علی (ع) را در روز اول رجب البته خداوند عالم او را بیامرزد.

چهارم دعای طویلی که سید در اقبال نقل فرموده را بخواند.

پنجم شروع کند به نماز سلمان رضی الله عنه بدین طریق که ده رکعت نماز گذارد و بعد از هر دو رکعت سلام دهد و در هر رکعت یک مرتبه سوره حمد و سه مرتبه سوره توحید و سه مرتبه سوره کافرون بخواند. بعد از نماز سلمان دعایی که در مفاتیح آمده را بخواند. از فواید این نماز نباید غفلت نمود که آن بسیار است و بدان که از برای حضرت سلمان نماز دیگری نیز است در روز اول ماه رجب ده رکعت در هر رکعت سوره حمد یک مرتبه و سوره توحید سه مرتبه با فضیلت بسیار که مجملش آمرزش گناهان و محفوظ بودن از فتنه قبر و عذاب روز قیامت و رفتن جُذام و برص و ذات الجنب از خواننده آن است.

سید نیز برای این روز چهار رکعت نماز نقل کرده که کیفیت آن در اقبال موجود می باشد.

فضیلت روز جمعه - 7

و هر که استخفاف به حرمت جمعه نماید و حق آن را ضایع گرداند، که نماز جمعه بجا نیاورد و یا محرمات الهی را به عمل آورد، بر خدا لازم است که او را به وسیله آتش جهنم بسوزاند مگر آنکه توبه کند.

به سندهای معتبر از امام باقر (ع) منقول است که آفتاب طالع نگردیده است در روزی که بهتر از روز جمعه باشد و چون مرغان در روز جمعه به یکدیگر بر می خورند سلام می کنند و می گویند امروز روز شایسته ای است.

به سند معتبر از امام صادق (ع) منقول است که هر که روز جمعه را دریابد باید به کاری غیر از عبادت مشغول نگردد زیرا که در آن روز خدا گناه بندگان را می آمرزد و رحمت خود را بر ایشان نازل می گرداند.

فضیلت روز جمعه - 6

به سند معتبر از امام رضا (ع) منقول است که حضرت رسول (ص) فرمود: روز جمعه سید و بزرگتر روزها است، حقتعالی در آن روز ثواب حسنات را مضاعف می دهد و گناهان را محو می نماید و درجات را بلند می گرداندو دعوات را مستجاب می گرداند و شدت ها و غم ها را زایل می گرداند و حاجت های بزرگ را بر می آورد و روز مزید است که خدا رحمت های خود را نسبت به بندگان زیاد می گرداند و جماعت بسیاری را از آتش جهنم آزاد می سازد، پس هر که خدا را در آن روز بخواند و حق و حرمت آن را بشناسد، بر خداوند تعالی است که او را از آتش جهنم آزاد گرداند؛ پس اگر در روز جمعه یا شب آن بمیرد ثواب شهیدان را دارد و در قیامت ایمن از عذاب الهی مبعوث می گردد.

سیره اخلاقی پیامبر اکرم (ص) - 18

۱۷۳.      سعی داشت خود را بسیار عادی جلوه دهد.

۱۷۴.      از خدا می خواست همواره علمش افزایش یابد.

۱۷۵.      از خدا می خواست در کنار افزایش علم ظرفیتش نیز افزایش یابد تا موجب آفت نشود.

۱۷۶.      بدترین دشمنانش را عفو می نمود.

۱۷۷.      اگر دشمنانش اهل صلح بودند به صلح تمایل نشان می داد.

۱۷۸.      امانت دار بود و امانت را به اهلش برمی گرداند.

۱۷۹.      هر روز 70 مرتبه ذکر استغفرالله و 70 مرتبه اتوب الی الله می گفت.

۱۸۰.      هر روز 360 مرتبه ذکر الحمدالله رب العالمین می گفت.

۱۸۱.      با اینکه خودش کاملترین انسان بود، در کار با دیگران مشورت می کرد.

۱۸۲.  هرگز از روی هوس سخن نمی گفت.

۱۸۳.  کارش را بسیار خوب انجام می داد.

۱۸۴.  در جستجوی والاترین هدف ها بود.

سیره اخلاقی پیامبر اکرم (ص) - 17

1۶۱.      نسبت به خانواده، رفتار بسیار خوبی داشت.

۱۶2.      نسبت به همسرش وفادار بود.

۱۶۳.      نسبت به مراعات حال همسایگان بسیار سفارش می فرمود.

۱۶4.      رضایت و خشنودی خدا را بر همگان مقدم می داشت.

۱۶۵.      می فرمود: نماز نور چشم من است.

۱۶۶.      راستگویی را مایه آرامش و دروغگویی را مایه تشویش خاطر می دانست.

۱۶7.      اسرار دیگران را هرگز فاش نمی کرد.

۱۶8.      در صحبت برای جمع به همه توجه یکسان داشت.

۱۶۹.      در حوادث، از خداوند هدایت می خواست.

1۷0.  در انتخاب دو کار، سخت ترین آنها را می پذیرفت.

1۷1.  اگر لباس جدید می پوشید لباس قبلی را به مسکین می داد.

۱۷۲.  اگر مراجعه کننده داشت نمازش را کوتاه می کرد.

سیره اخلاقی پیامبر اکرم (ص) - 16

۱۵1.      در راه خدا اهل جهاد بود.

۱۵۲.      در دعوت مردم به توحید از موعظه و حکمت استفاده می کرد.

۱۵۳.      در کارها به خدا توکل می کرد.

۱۵4.      برای مقابله با دشمن مردم را بسیج می کرد.

۱۵5.      افراط کاری را دوست نمی داشت.

۱۵6.      در مبارزه با دشمن پیشگام بود.

۱۵7.      در راه دین بسیار قاطع بود و اهل سازش نبود.

۱۵8.      در مشکلات اهل تدبیر و ابتکار بود.

۱۵۹.      زندگی بسیار ساده ای داشت.

۱۶۰.      مسئولیت های الهی را بر سایر مسائل ترجیح می داد.

سیره اخلاقی پیامبر اکرم (ص) - 15

۱۴1.      میان برادران دینی (در صورت نزاع) آشتی برقرار می کرد.

۱۴۲.      می فرمود: گشاده رویی کینه را می برد.

۱۴3.      با اسرا مهربان بود.

۱۴4.      با مجروحین مدارا می کرد.

۱۴۵.      اهل امر به معروف و نهی از منکر بود.

۱۴6.      برای امتش استغفار می کرد.

۱۴7.      حلال و حرام خدا را به طور آشکار بیان می کرد.

۱۴8.      نعمت خدا را به زبان می آورد.

۱۴9.      انبیاء پیشین را تصدیق می کرد.

۱۵۰.      کتابهای آسمانی پیشینیان را می پذیرفت.

سیره اخلاقی پیامبر اکرم (ص) - 14

1۳۱.      بسیار کم خرج بود.

۱۳2.      تا میهمان مشغول خوردن غذا بود از سفره کنار نمی رفت.

۱۳3.      میهمان را تا جلوی درب خانه بدرقه می کرد.

۱۳4.      روز عید قربان، قربانی می کرد.

۱۳5.      به هنگام تشییع جنازه، غمناک و کم حرف بود.

۱۳6.      با مقدار آب کم وضو می گرفت و غسل می کرد.

۱۳7.      نمازهای مستحبی پیامبر دو برابر نمازهای واجبش بود.

۱۳8.      در ماه رمضان به نمازهای مستحبی خود می افزود.

۱۳۹.      در دهه سوم ماه مبارک رمضان در مسجد معتکف می شد.

۱۴۰.      برای بیدار نگه داشتن اهل منزل خود در شب بیست و سوم ماه رمضان به صورت آنها آب می پاشید.

سیره اخلاقی پیامبر اکرم (ص) - 13

۱۲1.      هنگام خوردن آب و غذا بسم الله و الحمدلله می گفت.

۱۲2.      در سفره دست خود را به اطراف دراز نمی کرد.

۱۲۳.      محبوب ترین سفره را سفره ای می دانست که دست های زیادی به طرف آن دراز می شود.

۱۲4.      اگر در سفره خرما بود، غذای خود را با خرما آغاز می کرد.

۱۲5.      بین هر دو لقمه خدا را شکر می کرد.

۱۲6.      بعد از غذا خوردن خلال می کرد.

۱۲۷.      از خوردن غذای داغ پرهیز می کرد.

۱۲8.      قبل از ملاقات با مردم سیر و پیاز میل نمی کرد.

۱۲9.      به تنهایی غذا نمی خورد (دیگران را میهمان می کرد).

۱۳۰.      بسیار میهمان نواز بود.

سیره اخلاقی پیامبر اکرم (ص) - 12

۱۱1.      شارب و ناخن خود را کوتاه و آن را دفن می کرد.

۱۱2.      بعد از طلوع خورشید برای کار از خانه خارج می شد.

۱۱۳.      برای سفر، روز پنجشنبه را انتخاب می کرد.

۱۱4.      در سفر، مسواک خود را همراه داشت.

۱۱5.      وارد هر منزلگاهی در سفر می شد، 2 رکعت نماز می خواند.

۱۱۶.      برای روز جمعه لباس مخصوص داشت.

۱۱۷.      انگشتر در دست راست می گذاشت.

۱۱8.      لباس را از سمت راست می پوشید و از سمت چپ از بدنش خارج می کرد.

۱۱9.      از خواب که بر می خواست برای خدا سجده می کرد.

۱۲۰.      برای نوزادان روز هفتم تولد عقیقه می کرد و به مقدار وزن موی نوزاد نقره به فقرا می داد.